Nieuwsbrief 5 november 2019

WINTERTIJD RUIKT LEKKER EN HOORT WELDADIG

Mirtos sluit luiken, ramen, deuren. Ergens klinkt nog een groepje muzikanten, die de wijn op komen drinken. Een verre lach, een schelle kinderschreeuw en dan neemt de zee met zijn geruis de klankregie in handen. Het is wintertijd geworden. Rond half zes glijdt een laatste rode gloed achter de Kolektosheuvel en dan ontsteekt het dorp de straatverlichting. Niet omdat het koud is, maar omdat de kalender wintertijd aangeeft, trekken de Grieken van het dorp een winterjas aan. En die blijft op grijpafstand tot de klok weer vooruit gaat. Eind maart, als zand en stof de ontsloten huizen, winkels en kroegjes worden uitgejaagd om plaats te maken voor de eerste gasten. Zover is het niet. De laatste vakantiegangers, een enkeling her en der, wandelt nog boulevardfier langs zee te kuieren. Hij ziet de gesloten deuren, maar ook die nog geopende ingang, waar uit koffie geurt of een koteletje op een vuurtje. Waar gezellig gekeuteld wordt, begeleid door Griekse muzaktoontjes.
Oktober is geweest. November is begonnen. De dodelijk vermoeide gastheer ligt al dagen in een diep geknorhol uit te rusten. Achter moeders hammen, die nog vermoeider in het matras zijn gedrukt. Wintertijd aan zee. Waar vanuit de bergen donkere samengepakte wolken het droge land een poepje willen laten ruiken. Even later vallen de eerste druppels. Dikke watertjes vallen op de grond en al snel zijn ze samen een regenbui, die aanzwelt. En als boven het dorp warme lucht het met koude lucht aan de stok krijgt, is het gedonder niet van de lucht. Bliksem. Schichten kondigen een zwaar gerommel aan. Ergens in een huurstudio zit iemand het schouwspel op zee te bewonderen vanuit zijn opengeslagen balkondeuren. Een nieuw seizoen is begonnen. Met een klap en nog vele daaropvolgend. Tot ook dat weer tot bedaren komt. Mensen kunnen slapen om de volgende morgen te ontwaken in de geur van verkwikt groen. Wat is ook dit een heerlijke tijd.

Leuk om te vermelden, dat we nog vijf kamers bezet hebben. En alle gasten hebben het in deze na periode bijzonder naar de zin. Een stuk of vijf restaurants zijn nog open en iedere morgen maakt het Mertiza Team voor alle gasten een heerlijk ontbijtbuffet klaar. Maar het allerbelangrijkste is het weer van gemiddeld 24 graden en behoorlijk tot volop zon. Een weetje: Volgen jaar gaan we deze late vakantiemogelijkheid weer aanbieden.

Griekenland heeft dit seizoen een aardige terugslag gehad qua aantal vakantiegangers. Helaas. En wij hebben dat ook gemerkt. Helaas. Het heeft totaal niet afgedaan aan de sfeer, want die was zoals altijd heel goed. Maar het land leeft voor een groot deel van het toerisme en als dat terugvalt, is dat in menig huishoudportemonnee te merken. Een grappig antwoord gaf een ondernemer in toerisme toen we hem vroegen hoe zijn seizoen was geweest: ‘Als ik alleen mijn schuldeisers kan betalen, dan heb ik een goed jaar gehad’.
Griekenland heeft grote concurrent Turkije voor moeten laten gaan. Niet zo heel raar, want de prijzen in het buurland zijn lager. Er is veel subsidie op van alles en nog wat in het toerisme, wat in Griekenland niet is toegestaan vanwege de EU. Ook de luchtvaartmaatschappijen die op Griekenland vliegen vragen vaker een hoger ticketbedrag dan voor vluchten naar Turkije en uiteraard het dichterbij liggende Spanje en Portugal.

En het is een beetje jammer. Want als wij spreken met onze gasten over sfeer en gastvrijheid dan wint Griekenland het altijd van andere zonbestemmingen. Altijd. Men doet er dan vaak nog een schepje bovenop: ‘En al helemaal in Mirtos’. Overigens zijn de ticketprijzen van Transavia al bekend voor 2020 en het is nu veelal heel erg redelijk.

In 2019 hadden wij een nieuwe schoonmaakdame voor de kamers. Sophia. Altijd een gokje. Nou zeg maar gok. Schone kamers zijn reuze belangrijk. Zijn ze dat niet, dan kom je dat als gastheer en gastvrouw al heel snel te weten. Wij hebben het reuze getroffen met Sophia. Ze is niet alleen opgeruimd in het werk, maar ook qua karakter. Wij hopen haar volgend jaar weer te mogen inzetten, uiteraard samen met onze Maria. Een mooi koppeltje samen.

En Dick was de grote onzichtbare. Zijn behandelingen in het Academisch Ziekenhuis waren zodanig, dat hij weinig puf had om zich veel te vertonen. Wat aangenaam voor hem was, waren de beterschapswensen, die mensen via Siemon aan hem overbrachten. Eind augustus knapte hij weer wat op en half september gingen Siemon en hij even een weekje er tussenuit. Je ziet ook Balou er van genieten op het strand Kalyves. Inmiddels zijn de behandelingen al lang achter de rug en gaan Siemon en Dick met de auto op weg naar Nederland. Dick aan het stuur.

Om te beginnen: Er kan worden geboekt. En dat gebeurt ook al weer. Net die ene favoriete kamer boeken, betekent dat je volgend jaar op je lievelingsplekje zit. Siemon is tot 12 november bereikbaar in Mirtos. Dat is de dag van zijn vertrek. Hij is dan weer bereikbaar van 16 – 23 november als hij zijn boekingsbureautje in het Oostenrijkse Alpbach heeft ingericht. Vanaf 25 november kun je hem in Almere vinden. Dan werkt zijn boekingssysteem weer.

PRIJZEN HOOGSEIZOEN VERLAAGD

Deze week verschijnen de nieuwe prijzen voor onze appartementen en studio’s. Houdt onze website goed in de gaten.
Opmerkelijk zijn de tarieven voor het hoogseizoen, de maanden juli en augustus. Hadden wij dit jaar nog vijf weken een hoogseizoentarief, volgend jaar is dat geheel afgeschaft. Je betaalt bij ons het gehele seizoen dezelfde prijs, behalve in maart en april. Dan is deze nog lager t/m 26 april. En lager geldt ook voor eind oktober en november.

WANDELWEEK
In april is er weer een wandelweek. Er hebben zich al diverse gasten aangemeld. Het is afgelopen april een enorm succes geweest. De deelnemers hebben intens genoten. In een vorige nieuwsbrief zijn de foto’s te bekijken. In 2020 vindt de wandelweek plaats van 15 – 22 april
Inlichtingen kun je het beste via onze mail doen. Dan spelen wij dit door aan Bjern en/of Angela. Bekijk hier het programma  >>

BANANENREPUBLIEK

In deze omgeving groeit van alles, In de openlucht, maar ook in de kassen. Een van de typische producten is de banaan. Niet die grote, die je in de supermarkt om de hoek vindt, de Chiquita of de Fyffes, maar de kleinere, de inheemse. Vorige week waren wij nog voor een afscheidshapje bij Lambros en daar zagen wij in de velden deze bomen staan. Aan een boom zo vol behangen, mist men één, twee pisangs niet. En… ze zijn zeer smakelijk. Gewoon te koop in de supermarkten van Mirtos.

MIRTOS OP DE GOOGLE MAPS

Jurrie is druk bezig (geweest) om alle ontbrekende faciliteiten toe te voegen, verouderde namen te wijzigen en verkeerd geplaatste markers te corrigeren. Zoom je een beetje in, dan verschijnen er nog meer!

INPAKKEN, WEGWEZEN EN NATUURLIJK TERUGKOMEN

Het team van Mertiza gaat langzaamaan zijn bullen pakken. Bjern als laatste. Die wil eigenlijk gewoon blijven, maar er wacht hem nog een klus in Nederland. Zodoende vertrekt hij over enige weken. Mylene gaat heel binnenkort en ook zij is dan actief. In Alkmaar en omgeving is altijd wat te doen. Maria en Sophia nestelen zich in Mirtos voor hun winterleven. Siemon en Dick vertrekken dinsdag 12 november. Even leek, dat wat later te geschieden, maar nu wordt het zonder tegenbericht dus al heel snel. In Nederland gaan zij ruim drie maanden weer op hetzelfde adres wonen. Tot de auto uit zijn winterslaap ontwaakt, zijn bandjes even uitschudt en dan in de ondergrondse parkeergarage luid toeterend aangeeft klaar voor de reis te zijn.

Het adres in Nederland is
Touwslagerhof 13
1315BR Almere
Mertiza’s Nederlandse telefoon 06-52405845
Dicks privé telefoon: 0030-693 0778477
Mailadres: info@mertiza.com
Dicks Mailadres: dickridder@dickridder.nl

HET JEUGDCIRCUS CABUWAZI

De jongeren zijn weer terug naar Berlijn, en het dorpsplein is leeg en opgeruimd. Wat blijft zijn de videobeelden, die MirtosTV tijdens de twee weken van voorbereiding en gedurende de voorstelling schoot. De complete documentaire zal in december verschijnen, maar stuntpiloot Michalis Liapakis presenteert alvast een korte teaser van zijn gedurfde dronebeelden. Op www.mirtos-berlin.eu vind je de complete verzameling clips van de vijf jaren samenwerking.

ROOKVERBOD IN GRIEKENLAND

Officieel geldt in Griekenland al ongeveer 10 jaar een rookverbod in openbare ruimtes en de horeca, maar in praktijk is er vrijwel niemand die zich aan het verbod houdt. De nieuwe regering van premier Mitsotakis – zelf een fervent anti-roker – wil daar nu definitief een eind aan maken.
Er is een wetsvoorstel ingediend waardoor alle openbare ruimtes rookvrij moeten worden. Het rookverbod gaat dan ook gelden voor speeltuinen, sportvelden, alle werkplekken, openbaar vervoer (inclusief taxi’s), wachtruimten, vliegvelden en alle plaatsen waar voedsel wordt bereid of geserveerd. Wie het rookverbod overtreedt krijgt een boete van 200 euro, voor het management van bedrijven is de boete 500 euro.
Ook wordt het verboden om te roken in de auto als er een kind jonger dan 12 jaar bij is. De bestuurder van de auto riskeert dan een boete van 1500 euro (ook als hij niet zelf rookte) en een maand zonder rijbewijs.
De politie moet gaan controleren of het rookverbod ook echt wordt nageleefd. Of dat ook zal gebeuren is nog maar de vraag. In een reactie liet de politievakbond weten dat de controles ten koste zullen gaan van de hoofdtaak van de agenten. Volgens de website astynomiko.gr heeft het Griekse ministerie van Volksgezondheid voorgesteld dat  20 procent van de opgelegde boetes naar de agenten gaat. Door deze ‘bonus’ hoopt de regering dat er strenger wordt gehandhaafd.
App met rookvrije restaurants
George Balafoutis, een cybersecurity-architect bij Microsoft, heeft de website en app Akapnos gebouwd met alle restaurants en bars in Griekenland die hebben aangegeven gegarandeerd rookvrij te zijn. De teller staat inmiddels op 477 rookvrije gelegenheden.
De Grieken zijn de grootste rokers binnen de EU: bijna 2 op de 5 Grieken van 15 jaar en ouder steekt dagelijks een sigaret op. Volgens cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) hoort Griekenland ook mondiaal gezien bij de landen met de meeste rokers.

RECEPTdoor Siemon

GEVULDE KOOLROLLETJES​

Op de markt in Ierapetra liggen de witte kolen, braaf naast hun rode soortgenoten, te wachten op kooktalent.
En dan kunnen de lachano dolmades ofwel de gevulde koolrolletjes worden gemaakt.

Ingrediënten

  • 1 witte kool
  • 500 gram rundergehakt
  • 100 gram rijst
  • 1 ei
  • 1 gehakte ui
  • zout en peper
  • half bosje platte peterselie, gehakt
  • groen munt en/of dille naar smaak gehakt
  • 2 eetlepels olijfolie
  • warm water

Voor de saus

  • 2 eieren
  • mespunt zout
  • sap van 1 a 2 citroenen

Bereiding:

Kook de kool in z’n geheel in een grote pan met ruim water, gedurende 6 – 8 minuten. Laat de kool afkoelen en haal de bladeren voorzichtig van elkaar.
Meng het gehakt met rijst, ei, ui, kruiden en olijfolie. Doe ongeveer 2 eetlepels van dit mengsel op elk koolblad. Vouw de onderrand van het blad over de vulling, dan de beide zijkanten en tot slot de bovenrand. Niet te strak, want de rijst gaat uitzetten.
Leg een koolblad in een ruime pan op de bodem en leg hierop alle koolrolletjes dicht tegen elkaar aan. Giet er warm water op tot het net onderstaat, leg er een groot bord ondersteboven op, zodat ze nergens heen kunnen en mooie rolletjes blijven. Laat dit met deksel op de pan ongeveer drie kwartier zachtjes koken.

Nu de avgholemonisaus (ei-citroensaus): Giet het kookvocht voorzichtig af (dit zal minstens 3 – 4 dl zijn) en zet het vocht apart zodat het iets af kan koelen. Intussen scheiden we het eigeel van het eiwit. Klop het eiwit met een mespunt zout stijf en doe hierbij de eidooiers het citroensap om nog even door te kloppen. Nu voorzichtig beetje bij beetje het wat afgekoelde koolvocht er bij schenken en de ei-citroensaus over de koolrolletjes gieten.
Laat het geheel nog even verwarmen zonder het te laten koken. En dien dan warm op.

Gerecht uit:
De Griekse Zagori

COLUMN

door Dick Ridder

IK ZAL HANDHAVEN

Sinds 1815 hanteert Nederland de wapenspreuk: ‘Je Maintiendrai’. Blijkbaar heeft het land er goede ervaringen mee, want al meer dan twee eeuwen staat het onder het wapen Van Nederland. Eigenlijk onder het wapen van het koninklijk huis van Oranje. En die handhaven zich ook niet slecht.
Boeiend, zo zullen velen onder onze lezers reageren en dan snel een kopje thee zetten. Of een borrel inschenken, want die moet in het dagelijks huishouden worden gehandhaafd.
Handhaven. Daar gaat het om. Ik zal handhaven. Dat betekent ‘Je maintiendrai’. Het is er bij mij op school al bijzonder effectief ingeramd. Door een leerkracht van recht en orde. Hij had twee handen aan zijn strakke lichaam, die het handhaven behoorlijk kracht bij konden zetten. Dat was, lieve kijkbuiskindertjes, nog eens wat anders in mijn jeugd dan tegenwoordig. Nu komt er bij ongeregeldheden, zoals snoepen onder les en communiceren met de buurt in je klas, een corrigerend klassengesprek. Dat hadden wij niet. Wij hadden een klassengekletter en -geklater. Dan ging meester Ab zijn handen laten wapperen. Hij moest immers de orde maintiendreren. Plukken haar dwarrelden neer tot de aanval over was en voor lange tijd geen kind zijn mond durfde opendoen. Kwamen er geen ouders klagen tegen overtollig handhaafgeweld? Nee. Geenszins. De vaders moesten op kantoren en fabrieken werken voor het dagelijks brood, dus er was geen tijd om meester de mepper tot de orde te roepen. En moeders? Velen waren van de leerkrachtpatser onder de indruk. Hij zag er wel leuk uit. Ik bedenk me, een beetje Jacques Brel, maar dan met een iets minder geprononceerde tandenrij. Dus aan amechtig kijkende moeders die ‘Ne me quitte pas’ neurieden op weg terug naar hun stofzuiger had je ook niets. De martelmaintiendrai heeft voor vele klasgenoten en zij die een jaar eerder of jaren later daar te school gingen nog lang door gespreukeld.
Tot hij verdween en mij jaren later, eenmaal onderwijzer in opleiding, vroeg of ik op zijn school wilde komen werken als ik de studie had afgerond. Hij was hoofd van zes martelkamers geworden, dacht ik meteen. En twee kleuterkletsklassen.

foto: Jaap van de Gevel

Ik moet zojuist aan onze nationale wapenspreuk denken. Griekenland heeft besloten een rigoureuze maatregel door te voeren. Een rookverbod. Dat is hier zoiets als een ademverbod. 40% van de bevolking rookt, met een gemiddelde van al gauw 8 sigaretten per dag. Dus… Tja, ik bedacht me, dat tien jaar geleden die maatregel al was ingevoerd. Toch?
Dat is zo. Er kwamen bordjes met verboden te roken in restaurants. Ook in ons dorp, maar de nicotinedampen bleven het luchtruim kiezen. Buiten en binnen. Pas de laatste jaren is Hotel Mirtos strenger. Jana kijkt eerst of er eters zitten of niet eters, die rookvrij ruiken. Dan mag het niet, maar vertrekken ze, dan worden de asbakken als sjoelstenen door de ruimte geslingerd. Wat een heerlijk moment. Voor rokers dan, zoals ik. Toen.
Maar dit keer lijkt de maatregel van de regering serieus. De premier, mijnheer Mitsotakis, is een fervent anti roker, dus die gaat overal op de regeringsgebouwen, nationaal, regionaal en lokaal tweedehands wapenschilden uit Nederland laten ophangen. ‘Ik zal handhaven’. Dus als men op sportvelden, in wachtruimtes, op vliegvelden toch gaat paffen, dan staat oom agent met zijn boekje klaar. Niet? Nou, men verwacht dat de gemiddelde diender niet erg onder de indruk is van de Nederlandse handhaafschilden. Ze moeten namelijk hun geëigende werk doen. Dus? Snelheidsduivels grijpen? Dat is een redelijk zeldzame activiteit. Van de agent dan. En het dievengilde opsporen? Dat is niet zo actief binnen 10 meter rond het politiebureau. Maar vreest niet. Politieagenten krijgen een bonus van 20% als zij rokers, die ergens niet mogen roken op de bon slingeren. Hoe wordt dat dan verdeeld?

We gaan het afwachten. We gaan het zien. Maar een land dat nou niet bepaald beroemd is vanwege zijn handhaafbeleid zal nog heel wat meer uit de tabaksdoos moeten plukken. En ik vind het leuk. Want dit is nu echt Griekenland. Dat wel de plastic tasjes ernstig heeft weten terug te dringen, nu de bevolking er 9 cent voor moet betalen. Maar leven en laten leven is toch ook wel echt Grieks. Ik zal het niet hebben over het handhavingsbeleid van Turkije. ‘Ik zal handboeien’.

 

WAAROM FLUISTER IK JE NAAM NOG

Componist Nikos Ignatiadis (73) schrijver van ook Nederlandse hit, overleden

De Griekse componist, tekstschrijver en pianist Nikos Ignatiadis is vandaag op 73-jarige leeftijd overleden. Het nieuws van zijn overlijden werd bekend gemaakt door de beheerder van zijn Facebook-pagina.
Nikos Ignatiadis werd geboren in Athene op 5 maart 1946 en studeerde theorie en piano aan het conservatorium van Athene en in Wenen. In 1967 richtte hij zijn eigen orkest op, waarmee hij diverse televisieshows verzorgde. Ignatiadis was componist en dirigent van het Thessaloniki Light Song Festival en ook pianist en orkestleider in het tv-programma ‘Muziekvariaties’ (Μουσικές Παραλλαγές).
In 1987 verhuisde Ignatiadis naar Nederland, waar hij enkele solo-albums uitbracht met dirigent Harry van Hoof en producer Will Hoebee. Ignatiadis werkte in de jaren tachtig ook samen met Ria Valk, voor wie hij een aantal nummers componeerde. In 2004 keerde hij vanwege persoonlijke problemen terug naar Griekenland.
Ignatiadis werkte samen met diverse internationale topartiesten zoals Nana Muskouri, Julio Inglesias, Charles Aznavour, Demis Roussos, Engelbert Humperdinck en Albano & Romina Power. In Griekenland schreef hij onder anderen nummers voor Giannis Parios, Filippos Nikolaou, Bessy Argyrakis, Eleni Dimou, Marinella en Litsa Diamanti.
‘Waarom Fluister Ik Je Naam Nog?’, waarmee Benny Neyman in 1985 een nummer 1-hit scoorde, was ook een compositie van zijn hand.

NU AL NIEUWSGIERIG NAAR ONZE VOLGENDE NIEUWSBRIEF?

Schrijf je dan snel in op onze mailinglijst en wees de eerste die hem leest!

Built and maintained Cyber Shrimp © Copyrighted 2019  Villa Mertiza