Nieuwsbrief 1 maart 2017

maart 2017

Op 12 maart hopen Siemon en ik, samen met Balou, de auto in te stappen om op weg te gaan naar Mirtos voor ons 13e seizoen. Ook dit keer op ons gemak. Nachtje hier, weekje daar. Zodoende denken wij rond 22 maart op Kreta aan te komen. En dan is het ook aanpakken, zodat wij op 8 april onze eerste gasten kunnen verwelkomen. Daarom rijden we snel na aankomst nog een keer naar Heraklion om trouwe Herman Weezenberg op te halen. Hij is bereid ons ook dit jaar door de opbouw heen te helpen. Hoera!!

Wij hebben bijzondere maanden gehad. December met alle feestelijkheden op een prettig pitje. Januari drukte in de luwte met boekingen en andere activiteiten voor Mertiza. Februari, waarin wij in Sarajevo met onze ‘pleegzoon’ Ismir en ‘schoonzoon’ Nick een boeiende week hebben beleefd. Februari ook met het overlijden van Ria Haveman, een bijzondere vriendin, waarvoor ik de uitvaart mocht begeleiden en direct daarna de Gastendag 2017. En zo glijden wij de maand maart in, zoals ieder jaar voor ons de reismaand. De maand ook waarin wij nadenken over het nieuwe seizoen. Wat moet er allemaal gebeuren, wat moeten wij aanschaffen, welke maanden moeten qua publiciteit nog extra aandacht hebben. Het is in ieder geval een jaar met enkele veranderingen. Daarover zo veel meer.

De berichten uit Mirtos van de afgelopen maanden waren geruststellend in die zin, dat het gevaar voor extreme droogte voorlopig niet aan de orde is. Er is veel regen gevallen. Er was ook sprake van enkele koudegolven. Het leverde, zoals je in een eerdere nieuwsbrief kon lezen, veel sneeuw op. En daar is men gek op. Het is zo goed voor groei en bloei. Ik zie nu al veel foto’s voorbij komen van Angela, die de natuur in al haar pracht tonen. Al dit moois gaan we straks weer zien. En onze gasten die in april komen kunnen er volop van genieten. (Een tip voor jou misschien?).

GASTEN­­DAG, WAT EEN DAG!

Met meer dan honderd mensen hebben wij op 19 februari een prachtige Mertizadag beleefd. Om half twee gingen de deuren officieel open. Langzaam kwamen de gasten binnen. Velen hadden een lekker gerecht gemaakt, dat direct op de buffettafel terecht kwam. Deze stond in de kleine zaal. Daar bevonden zich ook de stands van Prinos Reizen, waar wij mee samenwerken, van Ta Grammata, de uitgever van boeken over Griekenland, van Thea, die weer volop mooi glaswerk maakt, van Ellas Import met allerlei Griekse producten, zoals potten en Griekse tafelsetjes, een grote stand van schrijfster Karin Martens, die ook haar nieuwe winkel kon promoten en een standje van ons als Mertiza.
In de aankomstruimte was er ook nog informatie te krijgen over het vluchtelingenwerk op Lesbos van ‘Because we carry’, bemand door onze vaste gaste Sietske van Herwaarden. Daarover later meer in deze Nieuwsbrief.
Er waren aan de bar gratis drankjes verkrijgbaar. Voor Ouzo of Raki kon men terecht bij de buffettafel in de kleine zaal. En dat is best wel hard gegaan. En mede zo zat de stemming er snel in.
Ook omdat in de grote zaal zitjes geplaatst waren om te luisteren naar de muziek van Male Vrase. En dat is een verhaal apart…

Op zaterdag 15.00 uur, nog geen 24 uur voor aanvang, kregen wij het bericht dat Kompania Siga helaas wegens ziekte en droevige omstandigheden moest afzeggen. Goede raad was duur. Wij hebben contact opgenomen met Theo van Halen, je kent hem uit De MERTIZA 2. Hij is bekend met de Griekse muziekwereld en speelt zelf in Sinωra. Hij verwees mij door naar Michiel Koperdraat, de man die veel leerorkestjes Griekse muziek begeleidt. Kompania Siga heeft ook veel van hem geleerd. Hij kon niet, maar verwees mij naar Charis Laurijsen van de groep Male Vrase. Om half vijf kon Charis mij de komst van hem en zijn drie mede muzikanten toezeggen. Een schot in de roos. Van Michiel, van Theo en onze Jurrie hoorden wij vooraf al heel goede berichten van dit viertal. Antonis Laurijsen – Guitar, Vocals, Charis Laurijsen – Bouzouki, Vocals, Dimitris Maris – Bouzouki, Vocals en Nikos Kaliouris – Violin. Hun optreden is een groot succes geweest. Het Griekse gezelschap bleek bovendien ook nog eens reuze aardig en voorkomend te zijn. Heb je ergens een Grieks feest? Ik geef je graag hun contactgegevens.

Om half vier ging het theater open voor een voorstelling van een kleine vijf kwartier. Het programma moest worden omgegooid, omdat Boris en Hans, ook leden van Kompania siga, beiden niet konden komen. Boris en Hans spelen in het gezelschap ‘Droom’ en zouden enkele nummers ten gehore brengen. Het programma, gemaakt rond nummers die ik heb geschreven, als een soort privécadeautje, bood liedjes gezongen door onze Nick Teunissen en mijzelf. Doodeng om dit te doen, na zoveel jaar nooit meer te hebben opgetreden. Wij werden begeleid door pianist en accordeonist Alwin kluit. Male Vrase speelde enkele opzwepende nummers en tussendoor waren er enkele korte interviews met Sietske van Herwaarden over de actie ‘Because we carry’ en Karin Martens die haar boeken ‘Never too late’en ‘Terug naar Wouw’ signeerde. En er kwam een mededeling voor onze gasten…

Rond zes uur stroomde ‘De Glasbak’ leeg. Na een hartelijk welkom een evenzo hartelijk afscheid. De gasten waren blij en wij ook. Terugkijken op een heel mooie dag dus. Iedereen die geweest is, heel erg hartelijk dank! En ook onze dank voor de leuke en/of smakelijke cadeautjes die wij mochten ontvangen. Wij zijn ook Ricardo Peters en zijn familiecrew heel veel dank verschuldigd voor alle hulp en techniek.

KENNISGEVEN & KENNISMAKEN

Gedurende het theatermoment hebben wij vier krukken neergezet. Op drie ervan zaten Siemon, Mylene en ik. Met een reden: Ik heb daar aangekondigd het in de toekomst rustiger aan te gaan doen. De reden is dat ik in oktober 65 geworden ben en in juli aanstaande echt AOW gerechtigd. Ik vind het een goed moment langzaamaan meer en meer over te dragen aan de andere leden van ons team. Maar dan moet dat team wel worden uitgebreid. Zodoende konden wij iemand introduceren, die op 1 juni bij ons komt werken: Bjern van der Steen. Voor hem was de vierde kruk bestemd. (De moeder van Bjern heeft vanaf de tribune met haar iPhone het moment van de introductie gefilmd).

Posted by Bjern van der Steen on Friday, February 24, 2017

Bjern van der Steen

Hij is dertig jaar. Hij woont praktisch zijn hele leven in Almere. Twaalf jaar is hij bedrijfsleider van eetcafé ‘De Herberg’ hier vlak bij ons om de hoek. ‘Het gezelligste eetcafé van Almere’ vertelde hij de aanwezigen. Wij kunnen dat zeer beamen. Wij zien hoe Bjern daar een voortreffelijke gastheer is. Hij is bij tijd en wijle ook wel een entertainer, die overigens haarfijn aanvoelt voor wie hij wel of niet een gebbetje in petto heeft.
Bjern is in 2014 voor het eerst in Mertiza geweest en heeft dat verschillende keren herhaald. Hij kent de sfeer van onze onderkomens goed en begrijpt wat zijn gastheerschap voor hem gaat inhouden.
Al enkele jaren zijn Bjern en wij goed bevriend. Dat geldt ook voor zijn vriendschap met Mylene. Hij is een lief, loyaal mens, dat het hart op een prettige wijze op de tong heeft. Dit in combinatie met een gezond zakelijk inzicht geeft ons het volste vertrouwen dat Villa Mertiza ook bij hem in heel goede handen is. Wij kijken uit naar 1 juni!

Wat mijzelf betreft wil ik mij meer en meer toeleggen tot schrijven. Al jaren zit er een roman in mijn gedachten. En ik hou van liedjes schrijven. Zo ben ik betrokken bij de theatervoorstelling van Nick Teunissen, die eind dit jaar op de planken moet. Met wat meer afstand kan ik bijdragen aan zaken die Mirtos en Mertiza ten goede komen. Denk aan activiteiten, maar ook aan wat promotionele zaken. Deo Volente.

Defibrillator in Mirtos

Een defibrillator is een apparaat waarmee men door het toedienen van een elektrische schok het hart van een bewusteloze patiënt kan laten stoppen met fibrilleren, waardoor het opnieuw in een normaal ritme wordt gebracht.
Afgelopen najaar werd Siemons broer Klaas, werkzaam als hoofdverpleegkunde op de afdeling Intensive Care van de hartbewaking in Leeuwarden, geroepen bij iemand met een hartstilstand. Dit gebeurde in een collega onderkomen in Mirtos. Helaas kwam hij te laat. Hij kon niets meer uitrichten.
Zo’n ingrijpende gebeurtenis zet je dan aan het denken. Waar je overal in Nederland die oranje of groene koffers ziet hangen, zoek je er tevergeefs naar in Mirtos. Wij hebben Klaas gevraagd of hij iets kon betekenen voor het dorp.
Dit is gelukt. Hij heeft het bedrijf Zoll, één van de twee grote leveranciers in Nederland, bereid gevonden er één te schenken. Deze gaat met ons mee de auto in naar Mirtos. Daar zullen wij in overleg met enkele mensen kijken wanneer er op korte termijn een cursus kan worden gegeven en, niet onbelangrijk, waar deze zogenaamde AED komt te hangen. Belangrijk is dat men er 24/7 bij kan. In de zomer en in de winter.

Broer en zwager Klaas Boersma, heel erg bedankt voor je bemiddeling en Zoll voor deze welkome schenking.

Goed nieuws voor Gideon Samson

De kinderboekenschrijver Gideon Samson woont een flink aantal maanden in Mirtos. Zijn boek ‘Eilanddagen’ is door het dorp geïnspireerd. Zie een eerdere Nieuwsbrief.
Gideon heeft goed nieuws. Er is een boek uit van illustratrice Annemarie van Haeringen, waarvoor Gideon de tekst heeft geschreven. Dit prentenboek gaat met een knipoog over de Ark van Noach. Het is bijzonder goed ontvangen.
Dit schrijft Gideon er zelf over op zijn website:

Het prentenboek – gebaseerd op het verhaal van de Ark van Noach – met fabuleuze illustraties van Annemarie van Haeringen ligt in alle winkels waar het ligt en is natuurlijk ook online verkrijgbaar. Ren nu niet meteen naar bol.com maar doe eens gek en koop dit meesterwerk (als je dat van plan was – en dat was je) eens bij de plaatselijke boekhandel. Zo draag je net als de helden van dit boek bij aan een betere wereld, maar dan zonder dat er een zondvloed voor nodig is en er doden vallen.

Gideon Samson

kinderboekenschrijver

Wij sluiten ons bij de oproep om het boek aan te schaffen bij je boekhandel om de hoek van harte aan.

Maar er is ook nog ander goed nieuws. We laten hem weer zelf aan het woord:

Wat een ongelooflijke eer! Met een blos op de wangen kan ik meedelen dat ik genomineerd ben voor de Astrid Lindgren Memorial Award 2018. Van de site van IBBY-Nederland:

De Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA) wordt jaarlijks uitgereikt. De onderscheiding wordt toegekend aan ‘werk van de hoogste kwaliteit, en in de geest van Astrid Lindgren’.

Wij wensen Gideon natuurlijk alle succes.

Tijdens de verstouwing

Zo gek: Alles wat zich overal uitgewaaierd in ons appartement bevindt wordt samengepropt in de auto. Als een trechter. Dit jaar weer heel veel, dat nu wordt ingekocht en tijdelijk opgeslagen in een hok in de krochten van ons bescheiden woonparadijsje in Almere.
Wat er ook in gaat is de computer, die pas in Mirtos wordt uitgeladen en geïnstalleerd. Onderweg is wel onze laptop voor het grijpen en niet te vergeten de planning. Je kunt dus ons periodiek wel bereiken als het gaat om informatie en boekingen. Stel je boekt tijdens onze reis, dan bevestigen we dat per mail. Pas terug in Mirtos sturen wij je dan de officiële bevestiging. Dit alles onder het motto:
‘Tijdens de verstouwing gaat de verkoop gewoon door’
Nog beter is echter om ons, nu ons kantoortje nog geheel functioneert, te contacten of te boeken.
Op woensdag 7 maart gaan we beginnen met de verstouwing, dus dan wordt hier het nodige ontkoppeld.

‘Because We Carry’

Sietske van Herwaarden is een zeer gewaarde gast van ons. Zondag 19 februari legde zij op de Gastendag uit waarom zij zich met heel veel andere vrijwilligers inzet voor de vluchtelingen op Lesbos. Dat doet zij bij ‘Because We Carry’ ooit gestart door jonge vrouwen uit Amsterdam. Zij zijn ooit naar Lesbos gegaan met 1000 draagdoeken voor moeders met kleine kinderen op de vlucht.
Het begin van een groter initiatief, want er was veel werk aan de winkel. Zij zijn begonnen met het samenstellen van wekelijkse teams die zorgen voor het uitdelen van eten, tenten en droge kleren.
Ook Sietske werkt in zo’n team. Van 9 – 17 april zal zij, samen met collega hulpverleners, zorgen voor 1200 ontbijten per dag voor de mensen die in het kamp Kara Tepe verblijven. Voor 1 euro kunnen zij iemand voorzien van fruit en een ontbijt.
Het werk van ‘Because We Carry’ wordt ondersteund door de UNCHR.

Je kunt er een heleboel over lezen op hun website www.becausewecarry.org
Je leest er verder hoe je eventueel dit werk kan ondersteunen.
En dat de belastingdienst de actie voor donaties aanmerkt als ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling). Je giften en schenkingen kunnen hiermee dienen als aftrekposten van de inkomensbelasting.
Iedere groep die een bepaalde periode gaat, moet ook zelf voor sponsoring zorgen. Bijvoorbeeld ook de reis er naar toe en het onderkomen.
Wij ondersteunen Sietske en haar team van harte. Zo hebben wij als Villa Mertiza het op de Gastendag opgehaalde bedrag aangevuld.

Helpen?
IBAN: NL85 TRIO 0391 0737 96
Stichting Because We Carry
Ovv team 78/RC

(dit is het team van Sietske, werkend van 9 – 17 april in Kara Tepe)

Een uitgebreid verslag kun je op je gemak bekijken.

 

GRIEKENLAND EN ONZE VERKIEZINGEN

Ben weer eens stom geweest. In de loop van de tweede helft van het vorig jaar kreeg ik mail van het Ministerie van Buitenlandse zaken. Ik kon, woonachtig in het buitenland, gewoon stemmen voor de Tweede Kamer maart 2017. Maar zoals dat gaat, je denkt nog zeeën van tijd te hebben. Siemon herinnerde mij er zo nu en dan aan. Mijn reactie: ‘Ja-ha’’. Het werd ‘Nee-hee’. De houdbaarheidsdatum van de uitnodiging van BUZA bleek voorbij. Siemon kan wel stemmen, omdat hij een adres in Nederland heeft. Zijn broer gaat 15 maart parmantig met twee papieren naar een kieslokaal in Tiel en geeft Siemons stem alle ruimte die een Nederlands staatburger heeft in onze democratie. Siemon is een beetje boos. Wij stemmen op dezelfde partij en die had van ons 100% meer stemgeluid gehad als ik niet zo laks was geweest.
Op de verkiezingsdag zitten wij in Oostenrijk. Terwijl geheel politiek en media Den Haag dan lopen te nagelkluiven zitten wij vast ergens in de sneeuwzon onze huidskleuren bij te werken. Maar ik weet zeker, dat er bij ons enige spanning zal zijn. Hoe gaan de verkiezingen verlopen? Als je, zoals wij, niets moet hebben van het populisme, dan kan het niet anders, dan dat je toch vurig hoopt dat het goed zal aflopen.
Wij praten met jullie als gasten zeer zelden maar over politiek. Dat hebben wij gemeen met onze nieuwe collega Bjern, die hetzelfde vindt over zijn werk in het Almeerse eetcafé waar hij de centrale figuur is. Nee, dus geen politiek statement. Maar er moet me wel iets van het hart.

Als ik kijk naar wat Griekenland voor rol speelt in politiek Nederland en dus in onze samenleving, dan kom ik bij een paar punten terecht.
Het land waar jullie en wij zo op gesteld zijn en waar wij dus graag zijn om vakantie te vieren of te wonen en te werken is gebaat bij politici, ook in ons land, die beschikken over genoeg empathie voor de Grieken. Ondanks alle vrolijkheid die het land als vakantieland bij ons naar boven brengt, is de situatie voor velen, vooral in steden en verarmde platteland nog steeds zo vreselijk rampzalig. Giga hoge werkeloosheid, verhoogde belastingen en verlaagde lonen, pensioenen en uitkeringen. Als er geen maatregelen komen als kwijtschelding en verminderde druk vanuit Europa en het IMF, verandert er niets ten goede voor miljoenen gewone burgers. Veel mensen die zelfs hun belasting niet meer kunnen betalen.
Tijdens deze verkiezingstijd is een clemente Griekenlandpolitiek nou bepaald niet een stemmentrekker. Integendeel. Ik ben ervan overtuigd dat vele politici, ook in ons land, vinden dat die afbraakbezuinigingen moeten stoppen. Zij durven het hun kiezers alleen niet of nauwelijks te vertellen.
Mijn goede hoop is, dat, als alle verkiezingsretoriek voorlopig de ijskast weer in kan, niet alleen in Nederland, maar ook in Frankrijk en Duitsland later dit jaar, de Europese en internationale gemeenschap zich eindelijk het lot zullen aantrekken van miljoenen Grieken en over zullen gaan op een hulpprogramma dat het land economisch en sociaal weer vooruit helpt. Dat ook onze minister van Financiën zich eindelijk weer de tekst herinnert van ‘De Internationale’.
Doet men dat niet, dan kan het fout lopen. Er is een populistische partij, de Gouden Dageraad met een populisme waar partijen als PVV, Front Nationaal en Alternatieve für Deutschland nog wat bleekjes bij hangen. Daar houd ik mijn hart voor vast. Voor die ontwrichting van de Griekse samenleving.

Als je op 15 maart gaat stemmen, dan ga je alle belangen voor Nederland overwegen, ook in verhouding tot Europa, waar wij een onderdeel van zijn. Maar twijfel je tussen twee of drie voor jou goede partijen? Laat dan misschien ook meewegen, wat je van deze partijen mag verwachten als het over solidariteit met Griekenland gaat. Een stabiel Griekenland is in ieders belang. En ik? Ik heb er de pest in, dat ik niet beter naar Siemon heb geluisterd.

Advertentie

MAAK PASEN MEE IN MIRTOS OP ZUID KRETA

Bijvoorbeeld vertrek 14/4 – terug op 24/4
Vlucht vanaf € 280,- inclusief 20 kg ruimbagage
Verblijf € 25,- per persoon per nacht *
Gratis Brunch op Paasmorgen
Autohuur of taxitransfer mogelijk vanaf luchthaven Heraklion
Je maakt de grootste Griekse feestdag van het jaar mee.

*op basis van 2 personen per studio
1 persoon per studio is € 38,- per nacht

  • Paasnacht vlak voor onze deur
  • April biedt op dit deel van Kreta een adembenemende natuur
  • Mirtos heeft een uniek microklimaat (Subtropisch)
  • De zon is al lekker sterk, dus luieren in de zon op het strand en de boulevard
  • Perfect weer voor prachtige wandelingen in de omgeving
  • Winkels en restaurants zijn allemaal open
  • Een directe vlucht Amsterdam Heraklion
  • En nog veel meer voordelen van Mirtos

America First, Greece Second

‘Lubach op zondag creatie’ op de Griekse televisie en de Grieken reageren zoals van hen wordt verwacht

Imam Bayildi: aubergines gevuld met uien en tomaten

(uit: Duizend – en – één – smaken, Claudia Roden)

Imam Bayildi is één van de beroemdste Turks/ Griekse gerechten. Er zijn wat tegenstrijdige verhalen over de oorsprong van de naam, die “flauwgevallen imam” betekent.
Sommigen menen dat het zo heet omdat een imam flauwviel van genot toen zijn vrouw hem dit gerecht voorzette. Anderen menen dat hij van schrik flauwviel toen hij hoorde hoeveel dure olijfolie in dit gerecht was verwerkt. Claudia Roden vindt zelf dat het het beste in een pan gemaakt kan worden, maar als ovenschotel is ook prima.

Ingredienten:

voor 6 personen:

  • 6 lange kleine aubergines
  • 2 ½ dl. tomatensap
  • 1 theelepel suiker
  • Zout, naar behoefte
  • Sap van 1 citroen
  • 1 ½ dl. olijfolie van goede kwaliteit

Voor de vulling:

  • 1 ½ grote ui in dunne plakken
  • 2-3 eetlepels olijfolie
  • 5 tenen knoflook, fijngesneden
  • 4 tomaten, gepeld en fijngehakt
  • Zout, naar smaak
  • 1 flinke bos peterselie, fijngesneden

Werkwijze:

Begin met de vulling. Smoor de uien zachtjes in de olie en laat ze niet kleuren. Voeg de knoflook toe en roer een minuut of 2 tot het gaat geuren. Neem de pan van het vuur en doe de tomaten en peterselie erdoor. Breng op smaak met zout en roer het goed door.
Snijd aan de bovenkant een dun schijfje van de aubergines ( de steeltjes kunnen blijven zitten).
Snijd dan aan de bovenkant 1 cm brede repen schil af, zodat er afwisselend schil en vruchtvlees te zien is. Maak kerven over de lengte van de aubergine, maar niet te diep. Vul de aubergines met de vulling en leg ze dicht naast elkaar in een lage brede pan, met de opening naar boven.

Vermeng het tomatensap met de suiker, zout en citroensap en giet dit met de olie over de aubergines.
Doe een deksel op de pan en zet hem 45 minuten op een laag vuur tot de aubergines gaar zijn en de saus is ingekookt.

In de oven: leg de aubergines in een ovenschaal en giet de saus er over heen. Dek af met aluminiumfolie en zet het ongeveer 1 uur op 200 graden.

Laat ze afkoelen voor je ze serveert.

NU AL NIEUWSGIERIG NAAR ONZE VOLGENDE NIEUWSBRIEF?

Schrijf je dan snel in op onze mailinglijst en wees de eerste die hem leest!

Built and maintained Cyber Shrimp © Copyrighted 2018  Villa Mertiza